ابزار رایگان وبلاگ

یکی از بادیه نشینان نزد حضرت آمد، پیش از آنکه لب به سخن بگشاید حضرت فرمود: هرچه در صندوق هست به او بدهید موجودی آن صندوق بیست هزار درهم بود که همه اش را دراختیار آن مرد بادیه نشین قراردادند.
او لب به سخن گشود و گفت: مولای من نگذاشتی نیازم را بگویم و زبان به ستایش بازکنم.
امام حسن (ع) ضمن اشعاری به وی فرمود: ما مردمی هستیم که بخشش ما همچون مروارید و برلیان است که درآن امیدها و آرزوهای نیازمندان، خوش می خرامند وجود و دستان ما پیش از درخواست آنان بخشش می کند تا مبادا آبروی کسی که سوال می کند بریزد اگر دریا برتری عطای ما را بداند از لبریزی خود شرم کرده فرو رود.

فرهنگ جامع سخنان امام حسن علیه السلام   ص 440

مولاجان ! اما ای کاش این روزهایمان را نمیدیدید!! که بازی با آبرو شده گرمی مجلسمان!!

این روزهایی که آبروی مومنی که حرمت آن از حرمت خانه کعبه بالاتر است ، بی قیمت شده و ریختن آن هم . . .

این روزهایی که غریبی تان نه تنها در بقیع بلکه درشهر،آن هم شهر شیعه تان چه خوب احساس می شود!!!